Koud en indrukwekkend

Op speciaal verzoek deze week mijn update weer op zondag. Het komt me trouwens ook gewoon beter uit om zondag aan het eind van de dag te updaten.

Mijn werkweek was lekker kort, omdat ik maandag nog vrij was toen Marieke hier nog was. Tot en met vrijdag was het eigenlijk niks speciaals. Vrijdag stond de kerstlunch op het programma, omdat meerdere mensen komende week al vrij zijn. Met mijn afdeling (4 mensen) en de afdeling douane (die zijn maar met zijn tweeen en zitten naast ons) zijn we naar een australisch restaurant gegaan om een uurtje of 12. Iedere dag eten ze hier eigenlijk wel warm tussen de middag, dus alles is gewoon al open. Je kon er kangaroe en krokodil eten, maar ik heb gewoon een lekkere Aussie Steak genomen. Prima en gezellig. Champagne erbij...helemaal goed. Dat was het begin van de kerstperiode. Komende week heb ik op woensdag een borrel in de woning van de vice-ambassadeur, die op de ambassade woont. Lijkt me leuk om daar ook eens rond te kijken. In het nieuwe jaar is er ook nog een nieuwjaarsborrel bij de ambassadeur zelf, die woont ergens net buiten berlijn. Lijkt me wel wat. Donderdag lekker vrij genomen om een beetje op te ruimen hier en mijn spullen te pakken. Vrijdagochtend vlieg ik erg vroeg (7.10 uur) naar Nederland. Volgende week dus geen update uit berlijn, maar de week erop ga ik proberen mijn best te doen om een nieuwjaarsverslag te plaatsen, als dat wil lukken na een goeie stapavond ;)

Vandaag (zondag) was het erg koud hier in Berlijn en ik kom net terug van een indrukwekkende dag. Samen met mede-stagiair Reinout ben ik naar voormalig concentratiekamp Sachsenhausen gegaan. Die kou was erg toepasselijk. Wat een nare omgeving. De oorlog boeit me enorm, dus het was wel raar om op een plek te staan waar verschrikkelijke dingen zijn gebeurd. Sachsenhausen was geen vernietigingskamp, maar er zijn toch een hoop mensen overleden aan de erbarmelijke omstandigheden daar. Ze hadden er overigens wel een gaskamer(tje) en crematoria, dus heel onschuldig was het zeker niet.
De verhalen over het rondleiden van delegaties uit andere landen, die slechts een beperkt gedeelte te zien kregen. Alleen de barakken met gezonde mensen, de officiers die ineens redelijk normaal doen etc.....het verhaal dat er een gezegd wordt een tomaat op te eten voor die bezoekers. Hij weigert eerst en na aandringen van de officiers eet ie hem toch op. Bezoekers vertederd natuurlijk. Vervolgens is hij na het vertrek van het bezoek gemarteld voor het stelen van een tomaat...Er was een ziekenhuis, dat slechts voor een gedeelte ziekenhuis was, het andere gedeelte was voor medische experimenten met mensen. Te naar. Wat een beesten waren die Duitsers toen. Ook was er bijvoorbeeld een pad om schoenen te testen. Verschillende stenen, heuvels etc. Gevangenen moesten de hele dag lopen (40km) om te kijken of de schoenen slijtvast, pijnvrij en comfortabel waren. Het lijkt me dus niet dat ze fijn schoeisel hadden om 40km op te lopen. Ook nog een zandzak erbij op de rug. Lekker allemaal.
Vrolijk wordt je er zeker niet van, maar het is toch erg speciaal om er geweest te zijn, vind ik. Het idee dat er 60 jaar geleden dat soort dingen zijn gebeurd op de grond waar jij dan loopt...onvoorstelbaar.

Frank heeft voor mij een mogelijkheid geregeld waarmee ik foto's ergens anders kan plaatsen, zodat ik niet telkens oude moet verwijderen om nieuwe te kunnen plaatsen. Ik vertik het om 12 euro te betalen voor het plaatsen van meer dan 10 foto's. Dus hierbij een link waar vanaf nu mijn foto's zullen staan, Franker bedankt!

http://www.steefverhaar.tk

Fijne kerst en een gezond 2006 overigens aan iedereen die ik niet zie tijdens mijn bliksembezoek aan Nederland!!!


Steef.